Miesiąc: Sierpień 2018

Naukowcy potwierdzili: mammografia 3D z tomosyntezą lepiej wykrywa raka

Naukowcy potwierdzili: mammografia 3D z tomosyntezą lepiej wykrywa raka

Zastosowanie mammografii cyfrowej z tomosyntezą w profilaktycznych badaniach przesiewowych o 40 proc. zwiększa wykrywalność nowotworów złośliwych piersi. Udowodniły to przeprowadzone na szeroką skalę badania naukowców z uniwersytetów w Oslo i Pittsburghu. Ich wyniki opublikowano w styczniu 2013 roku.

Trójwymiarowa (3D) mammografia cyfrowa z tomosyntezą to najnowsza metoda badania piersi. Podczas wykonywania badania  pierś prześwietlana jest pod różnymi kątami warstwa po warstwie, co milimetr. Pozwala to na uzyskanie podczas jednego badania do 400 obrazów piersi. Tradycyjna mammografia 2D umożliwia otrzymanie 4 zdjęć piersi.

 Otrzymane w mammografii 3D z tomosyntezą obrazy przetwarza się cyfrowo otrzymując trójwymiarowy, niezwykle precyzyjny wgląd w wewnętrzne struktury piersi kobiety. Zapis badania  można odtwarzać jak film, dowolnie analizować: dokonywać zbliżeń i oddaleń wnętrza piersi, powiększać wybrane fragmenty.

 

Lekarze z Zakładu Radiologii Centrum Diagnostyki Piersi Szpitala Uniwersyteckiego z Oslo oraz  naukowcy z Wydziału Biostatystyki i Radiologii Uniwersytetu w Pittsburghu postanowili ocenić wskaźniki wykrywania raka, wyniki fałszywie dodatnie oraz typy nowotworów wykrytych przy użyciu mammografii cyfrowej stosowanej samodzielnie i w połączeniu z mammografią trójwymiarową(3D) z tomosyntezą. W tym celu poddali badaniu dużą, ponad 12 tys. grupę kobiet. Badania wykonywano od listopada 2010 roku do grudnia 2011.Wyniki interpretowane były niezależnie przez czterech różnych radiologów.

 

Badania wykazały, że stosowanie mammografii  cyfrowej  w połączeniu z mammografią trójwymiarową  (3D) z tomosyntezą w profilaktycznych badaniach przesiewowych spowodowało:
* 40 proc. wzrost w wykrywaniu inwazyjnych nowotworów piersi
* 27 proc. wzrost w wykrywaniu wszystkich nowotworów (inwazyjne i raka in situ w połączeniu)
* 15 proc. zmniejszenie fałszywie dodatnich wyników

Z badań wynika więc, że stosowanie mammografii  cyfrowej  w połączeniu z mammografią trójwymiarową  (3D) z tomosyntezą w profilaktycznych badaniach przesiewowych znacznie podnosi wskaźnik wykrywalności raka i oraz liczbę wykrytych nowotworów złośliwych niż stosowanie w badaniach profilaktycznych samej cyfrowej mammografii 2D.

 

Leczenie niedoczynności tarczycy

Wykryta odpowiednio szybko, niedoczynność tarczycy nie powinna sprawiać kłopotów w leczeniu. Jak jednak to wygląda? Niedoczynność leczy się substytucyjnie, a zatem dostarczając organizmowi brakujących hormonów, których tarczyca nie produkuje bądź produkuje za mało. Głównym lekiem kuracji jest sól sodowa lewoskrętnej tyroksyny, której dawki ustala się indywidualnie dla pacjenta. Ważne jest jednak, by lek podawany był na czczo, około pół godziny przed spożyciem posiłku i co istotne raz w ciągu doby. Taka zasada umożliwia najkorzystniejsze wchłanianie leku.

Jak już zostało wspomniane przy definiowaniu choroby, większość objawów dotyczy metabolizmu. Pojawiają się jego znaczące zaburzenia. Ogólnie rzecz ujmując tyjemy, jesteśmy osłabieni, zmęczeni, nie potrafimy się skupić, mamy zaparcia i kłopoty z pamięcią, wciąż towarzyszy nam uczucie chłodu, a w przypadku kobiet, pojawiają się również kłopoty z miesiączką. Cykl zostaje skrócony, a krwawienie zaczyna być znacznie bardziej obfite. W bardziej zaawansowanych stadiach można zaobserwować problemy z zajściem w ciążę, jak i z jej utrzymaniem. U panów natomiast zostaje zmniejszone libido i zaburzony wzwód.

Celem kuracji nie jest w zasadzie doprowadzenie do normalnego poziomu hormonów w organizmie, do poziomu, jaki przedstawia zdrowy organizm. Celem jest raczej utrzymanie T4 oraz TSH w granicach norm, które nie będą pogłębiać schorzenia i zagrażać organizmowi. Leczenie rozpoczynamy od niewielkiej dawki. Później, stopniowo, w odstępach kilku tygodni, zwiększa się ją, tak by po kwartale osiągnąć docelową, optymalną ilość podawanego hormonu. Nie jest możliwe rozpoczęcie od dużych dawek, ze względu na serce, dla którego gwałtowna ingerencja może być szkodliwa.

Oczywiście u osób młodych leczenie przebiega sprawniej i szybciej, a optymalna dawka zostaje osiągnięta wcześniej niż w przypadku osób starszych. Niejednokrotnie kurację niedoczynności tarczycy łączy się z lekami nasercowymi, by właśnie chronić mięsień sercowy. Gdy chory przejawia kłopoty z wchłanianiem leku, jego dawka oczywiście musi zostać odpowiednio zwiększona, tak, by poziom dostarczanego hormonu nie uległ zaburzeniu.

Należy pamiętać, że niedoczynność tarczycy leczona jest długotrwale, niejednokrotnie może trwać nawet całe życie.

Przyczyny

Przyczyny i rodzaje niedoczynności tarczycy

Niedoczynność tarczycy może mieć wiele przyczyn. Głównym podziałem jaki stosujemy dla tego schorzenia to:

– Pierwotna niedoczynność tarczycy
– Wtóra niedoczynność tarczycy
– Trzeciorzędowa niedoczynność tarczycy

Przyczyny niedoczynności tarczycy

Podstawowa a zarazem najczęstsza przyczyna niedoczynności tarczycy znajduje się w naszym układzie odpornościowym (autoimmunologicznym). Układ ten jest odpowiedzialny za zwalczenie bakterii, wirusów a także innych infekcji w naszym organizmie. W przypadku choroby naszego układu odpornościowego jesteśmy narażeni na atak przeciwciał na tkanki naszego ciała. W momencie gdy jesteśmy chorzy na niedoczynność tarczycy, przeciwciała zaczynają atakować naszą tarczycę co w następstwie powoduje to, że tarczyca przestaje produkować tyroksynę co prowadzi do jej niewydolności.

 

Pierwotna niedoczynność tarczycy

Jak wcześniej powiedzieliśmy, niedoczynność tarczycy możemy podzielić na pierwotną, wtórną i trzeciorzędową. Głównymi przyczynami pierwotnej niedoczynności tarczycy są m.in:

Brak jodu w naszym otoczeniu – aktualnie ta przyczyna jest już o wiele rzadsza ponieważ w tych czasach mamy łatwy dostęp do ryb morskich czy owoców morza, natomiast w krajach gdzie ludzie nie mają za bardzo dostępu do jodu, ta przyczyna jest jedną z najczęstszych przyczyn schorzenia niedoczynności tarczycy.

– Zapalenie tarczycy – najczęstszym rodzajem zapalenia tarczycy jest choroba Hashimoto , w przypadku tych objawów mamy zaparcia, szybkie przybieranie na wadze czy bóle mięśni i stawów.

– Wycięcie tarczycy – polega na całkowitym lub częściowym wycięciu tarczycy.

– Wrodzona niedoczynność tarczycy – Polega to na tym, że matka podczas ciąży chorowała na niedoczynność tarczycy przez co dziecko urodziło się z niedoborem jodu ( nazywane kiedyś kretynizmem endemicznym lub matołectwem) oznacza to niedorozwój umysłowy.

– Napromieniowanie – podczas leczenia się za pomocą radioterapii, możemy zostać naświetleni w okolicach szyi co w przyszłości może oznaczać niestety rozwój niedoczynności tarczycy.

– Przedawkowanie leków przeciwtarczycowych – powodować to może nieodwracalną niedoczynność tarczycy.

– Leczenie izotopem promieniotwórczym jodu 131 J – Polega na podawaniu pacjentowi kapsułek z jodem radioaktywnym. Ta metoda zazwyczaj jest stosowana w przypadku nadczynności tarczycy. Skutkiem ubocznym takiego sposobu leczenia może być rozwój niedoczynności tarczycy, trzeba zwrócić uwagę na fakt, że niestety w 80% ludzi, którzy skorzystali z tej metody w przyszłości zaczynają chorować na niedoczynność tarczycy.

 

Wtórna niedoczynność tarczycy

Przyczynami, które powodują wtórną niedoczynność tarczycy zazwyczaj jest niedobór hormonu tyreotropowego.

 

Trzeciorzędowa niedoczynność tarczycy

Trzecim rodzaje niedoczynności tarczycy jest trzeciorzędowa niedoczynność tarczycy  głównymi przyczynami, które powodują trzeciorzędową niedoczynność tarczycy są:

– sarkoidoza
– guzy podwzgórza
– niedobór tyreoliberyny (TRH)

TSH

Co to jest TSH?

Na początku postarajmy się, wytłumaczyć co to jest TSH. TSH inaczej nazywane jest tyreotropiną, jest hormonem glikoproteinowym wytwarzanym przez przysadkę mózgową. Jej głównym zadaniem jest wspomaganie produkcji hormonów tarczycy (tyroksyny (T4) i trójjodotyroniny (T3) ). W organizmie ludzkim także powoduje zwiększenie masy tarczycy jak i również zwiększenie przepływu krwi.

Badanie TSH

Badanie TSH ma na celu ukazanie czy pacjent jest chory na niedoczynność tarczycy czy na nadczynność. W przypadku niedoczynności tarczycy ilość wydzielanych hormonów jest stosunkowo mała, a stężenie TSH jest dość wysokie, w wyniku czego tarczyca wytwarza małą ilość hormonów. Natomiast gdy mamy nadczynność tarczycy, tarczyca wytwarza dużą ilość hormonów ale bez udziału TSH, w wyniku czego jego poziom jest niski.

Wyniki TSH

Wyniki TSH możemy podzielić na niskie i wysokie.

Wysokie TSH

W przypadku wysokiego stężenia TSH, zazwyczaj oznacza to chorobę niedoczynności tarczycy. Jeżeli natomiast nie mamy 100% pewności, następnymi badaniami potwierdzającymi niedoczynność tarczycy jest badanie hormonów wytwarzanych przez tarczycę a dokładniej hormonów FT3 i FT4.  Dzięki badaniu hormonu FT4 możemy wykluczyć tzw. II- rzędną niedoczynność tarczycy.

Niskie TSH

W przypadku niskiego stężenia hormonu tyreotropowego (TSH), możemy dowiedzieć się czy pacjent choruje na nadczynność tarczycy. Polega to na tym, że hormony produkowane przez tarczycę w dużych ilościach, hamują wydzielanie hormonu TSH. Trzeba natomiast zwrócić uwagę na fakt, że nie zawsze jest tak, gdy mamy niskie stężenie, to musi oznaczać, że mamy problemy z tarczycą.

Co to jest wskaźnik BMI?

Nadwaga bardzo często jest utożsamiana z otyłością. Osobom, które nie potrafią rozróżnić jednego schorzenia od drugiego, bardzo często wydaje się, że jest to jedno i to samo, a mianowicie  nadmierne nagromadzenie w organizmie tkanki tłuszczowej.

Współczynnik Body Mass Index (w skrócie BMI) zapewnia nam w prosty sposób oceny stopnia nadwagi, otyłości bądź niedowagi badanej osoby. Badania wykazują, że osoby z właściwym współczynnikiem BMI żyją dłużej, a osoby z niewłaściwą jego wartością są bardziej narażone na wiele chorób.

W jaki sposób możemy wyliczyć swoje BMI?

Współczynnik BMI to nic innego jak iloczyn masy naszego ciała dzielony przez kwadrat naszego wzrostu. Możemy go więc policzyć w bardzo prosty sposób korzystając ze wzoru:

Prawidłowy wynik powinien się mieścić pomiędzy 20 a 25 z uwzględnieniem:

18,9-22,5 prawidłowy wynik dla kobiet,

22,5-25 prawidłowy wynik dla mężczyzn.

Poniżej prezentujemy tabelę wyników:

poniżej 18,9 – niedobór, ryzyko zachorowania na inne choroby
18,9-24,9 – wartość prawidłowa
25-29,9 – nadwaga, podwyższone ryzyko zachorowania
30-34,9 – otyłość I stopnia, ryzyko zachorowania znacznie podwyższone
35-39,9 – otyłość II stopnia, ryzyko wysokie
powyżej 40 – otyłość III stopnia, zagrożenie bardzo wysokie.

Im wyższa liczba wskaźnika BMI, tym większe ryzyko zachorowania na takie choroby jak cukrzyca typu II, nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, hiperlipidemia, zespół zaburzeń oddychania w czasie snu oraz niektóre nowotwory złośliwe takie jak rak piersi, rak trzonu macicy, czy rak jelita grubego.

Współczynnik BMI nie jest wiarygodny u:

– rosnących dzieci,

– kobiet w ciąży,

– sportowców,

– osób starszych, u których trudno dokonać rzetelnego pomiaru,

– u osób z rozbudowaną tkanką mięśniową.

Określenie własnego współczynnika BMI pozwala nam samodzielnie określić czy znajdujemy się w grupie ryzyka wystąpienia niedowagi, nadwagi czy otyłości a także schorzeń z nimi związanych. Jeśli borykamy się z nadwagą warto wypróbować najpopularniejsze i równie skuteczne tabletki odchudzające UltraSlim.

Erekcja a męskie ego

Erekcja inaczej zwana wzwodem, jest niczym innym jak osiągnięciem większego rozmiaru penisa i jego usztywnienia podczas podniecenia seksualnego poprzez wypełnieniem się ciał jamistych członka większą ilością krwi. Stanowi niezbędny element do odbycia stosunku seksualnego przez mężczyznę.

Napływ krwi zwiększa rozmiary prącia, co w rezultacie prowadzi do uciskania na tętnice i zamykania ich ujść – jest to mechanizm, zapewniający zatrzymanie krwi we wnętrzu członka oraz pozwala na utrzymanie odpowiednio długiego wzwodu w trakcie stosunku.  Zazwyczaj po orgazmie dochodzi do stopniowego skurczu naczyń, co doprowadza do cofnięcia krwi z powrotem do krwioobiegu i zakończenia wzwodu.

Czas trwania erekcji zależy od bardzo wielu czynników, ma jednak ogromne znaczenie dla każdego mężczyzny. Długa erekcja jest marzeniem każdego mężczyzny, ponieważ taki stan pozwala w pełni cieszyć się z jakości współżycia, zaspokoić potrzeby własne i partnerki, zapewniając odkrywanie nowych, silniejszych i głębszych doznań erotycznych. Długotrwały wzwód pozwala czerpać satysfakcję z życia seksualnego i jest oznaką wysokiej sprawności seksualnej. Dlatego każdy mężczyzna chciałby być postrzegany przez kobiety jako kochanek z hiszpańskim temperamentem i afrykańskimi rozmiarami. A ponieważ nie ma mężczyzny, który nie pragnąłby wznieść partnerki na wyżyny podniecenia i zapewnić jej niezapomnianie chwile uniesień coraz więcej słyszy się o preparatach na wydłużenie stosunku, poprawę erekcji czy powiększenie penisa.

Wydawałoby się, że to kobiety zazwyczaj mają kompleksy z powodu np. małych piersi, okazuje się jednak, że męskie ego jest bardzo wrażliwie zwłaszcza w sferach erotycznych. Dlatego też ogromnym zainteresowaniem wśród mężczyzn cieszą się wspomniane preparaty na poprawę jakości współżycia. Do cieszących się największym zainteresowaniem należą tabletki na powiększenie penisa XtraSize, preparat na zaburzenia erekcji Vigrax oraz środek na zwiększenie ilości spermy Maxatin. Wszystkie trzy preparaty przodują w rankingach i są najczęściej zażywanymi środkami przez mężczyzn, którzy wiedzą jak zaimponować kobiecie i sprawić, by seks był dla partnerki wyzwaniem a nie rutyną.

Potencja a impotencja.

Potencja jest to zdolność zarówno kobiet jak i mężczyzny do reakcji seksualnych.  Jest wyrazem sprawności seksualnej czyli zdolności do rozpoczęcia, utrzymania i do końca satysfakcjonującego dla obojga partnerów stosunku płciowego.

Zaburzenia potencji mogą objawiać się trudnościami z osiągnięciem podniecenia seksualnego, brakiem erekcji, zaburzeniami wytrysku, czy problemami z osiągnięciem orgazmu.

Impotencja inaczej zwana niemocą płciową lub zespołem ED jest męską dysfunkcją seksualną powodującą brak erekcji, pomimo podniecenia. Zazwyczaj występuje u mężczyzn powyżej pięćdziesiątego roku życia, jednak nie jest to regułą, ponieważ zdarza w każdym wieku, nawet u mężczyzn  w wieku dwudziestu lat.

Impotencja może wystąpić na podłożu zarówno psychicznym (kompleks małego członka, lęk przed ciążą, stres w pracy) jak i fizycznym (wiek, lub choroby).

Nieprawidłowe odżywianie, życie w ciągłym stresie, spożywanie alkoholu czy palenie papierosów, wszystkie te czynniki wpływają na pojawiające się problemy z erekcja. Jednak najnowsze badania statystyczne dowodzą, że już co dziesiątego mężczyznę na świecie dotyka impotencja, niezależnie od wieku, pochodzenia, statusu majątkowego, czy wykonywanego zawodu. Zawsze jednak informacja o dolegliwości jest bardzo ciężko przyjmowana przez każdego mężczyznę. Zazwyczaj jest powodem do wycofania się z życia erotycznego, a niekiedy staję przyczyną utraty partnerki. Zazwyczaj mężczyźni nie potrafią rozmawiać o swoim problemie, ponieważ czują się starzy i niedołężni, doprowadzając tym samym do utraty bliskości z partnerką i pojawianiu się konfliktów.

Większość mężczyzn ma ogromne szanse na powrót do dawnej sprawności seksualnej, konieczne jest jednak podjęcie leczenia, co często jest dla nich nie lada problemem. Zazwyczaj nie potrafią opowiedzieć o swoim problemie zarówno partnerce jak również lekarzowi, dzięki któremu mogłoby zostać podjęte leczenie.

Dlatego też coraz większa popularnością cieszą się preparaty dostępne na wielu stronach internetowych. ich zakup daje mężczyznom gwarancję dyskrecji i anonimowości. Najpopularniejszym z nich jest bardzo znany zamiennik Viagry jakim jest Vigrax, który zwalcza problemy ze wzwodem, kłopoty z utrzymaniem erekcji, podwyższa libido oraz eliminuje problemy z potencją.

Głównym jednak i zasadniczym krokiem w zwalczaniu męskich problemów, jest zwyczajne wyjawienie ich partnerce. Przecież nikt tak jak ona nie wykaże zrozumienia, a wspólne wyzbywanie się problemów staje się jeszcze twardszym fundamentem związku. To oczywiste, że nikomu innemu, tak jak właśnie najbliższej kobiecie nie zależy na tym, by życie erotyczne bezustannie kwitło.

Szminka i lakier- idealna para

Czy znasz już zasady letniego makijażu. Sprawdź jaki makijaż jest modny tego lata! Hitem jest każdy paznokieć w innym kolorze i mocno czerwone usta. Supermodna jest oczywiście również klasyka! Pomożemy Ci wybrać odpowiednie kolory dla Ciebie!

Jaki kolor lakieru do paznokci?

– pastelowy lub intensywny. Jeśli chcesz używać mocnego koloru lakieru Twoje paznokcie nie mogą być długimi szponami, muszą kończyć się równo z opuszkami palców. Długie paznokcie znacznie efektowniej wyglądają umalowane jasnym lub pastelowym kolorem.  To jest właśnie trendem w tym sezonie.

– czerwony i wiśniowy. Są to ponadczasowe kolory, doskonale pasujące do dojrzałych kobiet, lubiących klasyczny manicure. Zwróć uwagę, by lakiery były matowe.

– metalicznie żółte , pomarańczowe, granatowe i fioletowe. Kolory doskonale prezentują się na paznokciach młodych kobiet.

W jakim kolorze usta?

– róż. Oczywiście uniwersalny jest pastelowy, pasuje na co dzień do każdej kobiety, niezależnie od wieku. Perłowy róż polecany jest najczęściej młodym kobietom, powinien być wybierany przez osoby z małymi ustami, ponieważ wargi zostaną optycznie powiększone. Dojrzałym kobietom idealnie pasuje matowy odcień różu, który nie uwydatni zmarszczek wokół ust, może to być np. kolor łososiowy.

– fuksja. Doskonały  na dzień, dla osób z dużymi ustami. Wieczorową porą świetnie prezentuje się u wszystkich kobiet.

– koral, pomarańcz. Złocisty pomarańcz zdumiewająco komponuje się w duecie z opaloną cerą. Polecany zwłaszcza dojrzałym paniom koral ożywia twarz.

Co w duecie szminka- lakier?

– połysk z matem. Perłową, metaliczną i błyszczącą szminkę należy zestawiać z matowym lakierem, lub też odwrotnie.

– ciemny z jasnym.  W ciemnym kolorze szminka (amarant, bordo) idealnie współgra z jasnoróżowym lakierem.

– czerwień z czerwienią. Idealny, elegancji i klasyczny zestaw dla dojrzałych kobiet to szminka i lakier w tym samym kolorze.

– taki sam kolor, ale inny odcień. Nie należy łączyć szminki i lakieru w identycznym kolorze np. pomarańczu, bordo czy różu. Wyjątkiem jest czerwień.

Skorzystaj z naszych wskazówek i zachwycaj przez całe lato!

Jakie schorzenia możemy wyleczyć dobrze dobraną dietą?

Diet z popularnymi nazwiskami w tytule jest bardzo wiele. Niestety, często okazuje się, że popularne diety, znane jako uniwersalne, nie są dla każdego. Dodatkowo, każda z tych diet skierowana jest do ludzi otyłych. Czy to oznacza, że dieta pełni rolę stricte odchudzającą?https://twojnajlepszyszpital.pl/sliminazer-cena-opinie-forum-allegro-gdzie-kupic-plastry-apteka-polska.html

Owszem, odpowiednio dobrana dieta przyczynia się do zrzucenia kilku kilogramów, ale także wpływa na nasze zdrowie i samopoczucie. Przestrzeganie diety według ścisłych wskazówek lekarza pomaga w leczeniu drobnych schorzeń. Jednym z takich przykładów jest stres. W dzisiejszych czasach szybkie tempo życia i kariera zawodowa przyczyniają się do powstawania wielu stresowych sytuacji, które nie najlepiej przekładają się na nasze zdrowie. Stres jest niewskazany, szczególnie u osób nadwrażliwych, gdyż powoduje pogorszenie samopoczucia oraz podnosi ciśnienie krwi.

Odpowiednio dobrana dieta wpływa także na ogólne funkcjonowanie organizmu. Na przykład spożywanie produktów zawierających witaminę C uodparnia organizm przed drobnoustrojami.

Spożywanie pełnoziarnistego pieczywa przyczynia się do regulowania ciśnienia krwi, a bazylia, tymianek czy gałka muszkatołowa wpływają kojąco na cały organizm. Dieta wzbogacona o czekoladę wpływa na lepszą pracę mózgu, gdyż czekolada dostarcza substancje, które odpowiadają za powstawanie hormonu regulującego dobre samopoczucie.

Sialografia – badanie ślinianek

Sialografia jest badaniem kontrastowym przewodów i miąższu ślinianek. W swoim działaniu wykorzystuje promienie rentgenowskie i środek cieniujący – kontrastowy, który pochłania promienie rentgena, dzięki czemu na zdjęciach wykonanych tą metodą, można wyraźnie widać wszelkie zwężenia i deformacje ślinianek. Badanie to pozwala określić wielkość, kształt i typ zmian chorobowych jakie dotknęły ślinianki oraz przewody gruczołowe.

Wskazania do wykonania sialografii:

  • kamica ślinianki
  • gruźlica
  • kiła
  • promienica ślinianki
  • zapalenie ślinianki
  • nowotwory ślinianek
  • sialoza

Przeciwwskazania do wykonania sialografii:

  • ciąża
  • alergia na środek kontrastujący
  • zły stan zdrowia pacjenta
  • wrażliwość na jod
  • ropne zapalenie ślinianek
  • planowanie lub przebycie badania radioizotopowego tarczycy
  • nadpobudliwość

Przygotowanie do badania

Nie ma jakichś specjalnych zaleceń, do których trzeba się dostosować przed wykonaniem zabiegu. Jedynym badaniem poprzedzającym może być wykonanie przeglądowych radiogramów ślinianek.

Przebieg sialografii

Przy wykonywaniu badania, pacjent musi być w pozycji siedzącej. Okolicę ujścia ślinianki, która będzie badana, należy osuszyć tamponem, następnie lekarz powinien wykonać palcami masaż gruczołu ślinowego, by otworzyło się ujście przewodu. Kolejnym krokiem, jaki musi podjąć lekarz, jest wprowadzenie żyłki nylonowej z cewnikiem do ujścia przewodu ślinowego, a następnie do przewodu ślinianki na głębokość ok. 3 cm. Żyłka zostaje usunięta, dzięki czemu możliwe jest odpłynięcie śliny oraz usunięcie z cewnika pęcherzyków powietrza. Stopniowo zostaje wstrzykiwany środek kontrastujący, a następnie wykonuje się zdjęcie rentgenowskie. Podczas zabiegu nie wolno się wiercić, radiogramy powinny zostać wykonane w pozycji bocznej, skośnej, tylno-przedniej i przednio-tylnej. Badanie trwa kilkanaście minut, a potem trzeba już tylko czekać na możliwość odbioru wyników w formie opisu z dołączonymi kliszami rentgenowskimi.

Fazy badania sialograficznego:

  • wypełnienie przewodów
  • wypełnienie zrazików
  • wydalenie środka kontrastowego z tkanki

Powikłania po badaniu

Mimo, że ryzyko wystąpienia powikłań w czasie sialografii jest bardzo mało, nie znaczy to, że nie występują one wcale. Czasem może się zdarzyć, że wstrzyknięty środek kontrastujący nie trafi tam gdzie powinien i przedostanie się do tkanek miękkich organizmu, co może spowodować przerwanie przewodu ślinianek. Innym przypadkiem jest wystąpienie silnej reakcji alergicznej na środek kontrastujący. Osoby starsze i nadpobudliwe mogą być narażone na omdlenia. Należy jednak pamiętać, że wszystkie te powikłania zdarzają się niezmiernie rzadko i nie trzeba się nimi za bardzo martwić. Badanie jest bezbolesne, a jednocześnie bardzo skuteczne, dlatego nie powinniśmy z niego rezygnować, jeśli wystąpiły u nas wskazania do jego wykonania.