Sialografia – badanie ślinianek

[Głosów:0    Średnia:0/5]

Sialografia jest badaniem kontrastowym przewodów i miąższu ślinianek. W swoim działaniu wykorzystuje promienie rentgenowskie i środek cieniujący – kontrastowy, który pochłania promienie rentgena, dzięki czemu na zdjęciach wykonanych tą metodą, można wyraźnie widać wszelkie zwężenia i deformacje ślinianek. Badanie to pozwala określić wielkość, kształt i typ zmian chorobowych jakie dotknęły ślinianki oraz przewody gruczołowe.

Wskazania do wykonania sialografii:

  • kamica ślinianki
  • gruźlica
  • kiła
  • promienica ślinianki
  • zapalenie ślinianki
  • nowotwory ślinianek
  • sialoza

Przeciwwskazania do wykonania sialografii:

  • ciąża
  • alergia na środek kontrastujący
  • zły stan zdrowia pacjenta
  • wrażliwość na jod
  • ropne zapalenie ślinianek
  • planowanie lub przebycie badania radioizotopowego tarczycy
  • nadpobudliwość

Przygotowanie do badania

Nie ma jakichś specjalnych zaleceń, do których trzeba się dostosować przed wykonaniem zabiegu. Jedynym badaniem poprzedzającym może być wykonanie przeglądowych radiogramów ślinianek.

Przebieg sialografii

Przy wykonywaniu badania, pacjent musi być w pozycji siedzącej. Okolicę ujścia ślinianki, która będzie badana, należy osuszyć tamponem, następnie lekarz powinien wykonać palcami masaż gruczołu ślinowego, by otworzyło się ujście przewodu. Kolejnym krokiem, jaki musi podjąć lekarz, jest wprowadzenie żyłki nylonowej z cewnikiem do ujścia przewodu ślinowego, a następnie do przewodu ślinianki na głębokość ok. 3 cm. Żyłka zostaje usunięta, dzięki czemu możliwe jest odpłynięcie śliny oraz usunięcie z cewnika pęcherzyków powietrza. Stopniowo zostaje wstrzykiwany środek kontrastujący, a następnie wykonuje się zdjęcie rentgenowskie. Podczas zabiegu nie wolno się wiercić, radiogramy powinny zostać wykonane w pozycji bocznej, skośnej, tylno-przedniej i przednio-tylnej. Badanie trwa kilkanaście minut, a potem trzeba już tylko czekać na możliwość odbioru wyników w formie opisu z dołączonymi kliszami rentgenowskimi.

Fazy badania sialograficznego:

  • wypełnienie przewodów
  • wypełnienie zrazików
  • wydalenie środka kontrastowego z tkanki

Powikłania po badaniu

Mimo, że ryzyko wystąpienia powikłań w czasie sialografii jest bardzo mało, nie znaczy to, że nie występują one wcale. Czasem może się zdarzyć, że wstrzyknięty środek kontrastujący nie trafi tam gdzie powinien i przedostanie się do tkanek miękkich organizmu, co może spowodować przerwanie przewodu ślinianek. Innym przypadkiem jest wystąpienie silnej reakcji alergicznej na środek kontrastujący. Osoby starsze i nadpobudliwe mogą być narażone na omdlenia. Należy jednak pamiętać, że wszystkie te powikłania zdarzają się niezmiernie rzadko i nie trzeba się nimi za bardzo martwić. Badanie jest bezbolesne, a jednocześnie bardzo skuteczne, dlatego nie powinniśmy z niego rezygnować, jeśli wystąpiły u nas wskazania do jego wykonania.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*